Ze stapte onder de douche vandaan en droogde zich af. Ze voelde zich koud angstig en alleen. Hoe kwam het toch, dat geluk zo voorbij ging en verdriet altijd op de achtergrond aanwezig was. Ze moest enkel haar ogen sluiten en de hele film van haar jeugd speelde zich weer af.
Beiden werden ze meegesleept in een leven dat niet bij hen paste. Zeker niet als kind.
Een jeugd waarover ze geen zeggenschap hadden.
Antonia van Ham